*★•O•o.O๛*๏*๛.Miz`Z..u๛*๏*·รอคอย..ใคSบางคน..ที่จ:หล่นมาจากUนฟ้า``.*-.'-VESPA.*-*¤°•★ •:*´¨`

ได้อยู่กับคนที่เรารัก
และเธอคนที่ทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า
จุดหมายในชีวิตคืออะไร
ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้ ที่มีชื่อว่าความรัก
*เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก  สิ่งที่ฉันพอจะทำ 
ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ  คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป  
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อน ที่เวลาของเราจะหมดลง
ปมด้อยใดใดที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ แต่แล้วเมื่อพบเธอ
เธอทำให้ฉันกับมองข้ามไป

จากคนเดิมๆที่ไม่มีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยน

ให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ

เธอทำให้ฉันได้รู้ว่าฉันมีค่ามากกว่า ที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง

และวันนี้ฉันมีสิ่งนี้ ที่มอบไว้แทนความรัก

แม้นานแค่ไหนอีกไกลเท่าไร จะยืนข้างเธอ

และคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ

เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อนที่เวลาของเรา...

เจ็Uปวดจัยที่LoVeเnOs....เพื่Ou

ตอนนี้ฉันเริ่มเจ็บปวดอีกแล้ว ที่ต้องแอบรักเทอ รักที่ไม่สามารถบอกถึงความรู้สึกให้เขาได้รู้ได้
ว่าภายในใจเราคิดถึงแต่เขาทุกเวลา ทำไมน่ะ ฉันต้องทนอย่างนี้ตลอดเวลา......
เวลาเราคุยกันฉันมีความสุข แม้ว่าความสุขนั้นจะมีน้อยนิดก็ตาม ฉันอยากจะบอกเทอเหลือเกิน
ว่ารัก รัก.... รักเทอคนเดียวและไม่ต้องการใครอีก แต่มันเป็นเพียงจินตนาการเพ้อฝันเท่านั้นเอง
เทอจะรู้สึกแบบฉันบ้างรึป่าว หรือว่าไม่เคยแม้แต่คิดเลยน่ะ การกระทำของเทอบางครั้งก็ดูเหมือนจะชอบฉัน

บางครั้งเทอคอยเอาใจใส่ฉัน บางครั้งนายก็เป็นห่วง คอยถามว่าวันนี้ทำอะไรมาบ้าง

ไปไหนมาบ้าง แต่ฉันก็ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าลึก ๆ ในใจเทอคิดอะไร .............

มันเป็นเพราะอะไรกันน่ะ หรือเทอยังมีใครอยู่ในใจ และบอกฉันว่าอยู่เป็นโสดแบบนี้ดีที่สุดแล้ว
ตอนนี้ฉันรู้สึกว่า ที่เราทำอะไรทุก ๆ อย่างเพื่อนคนที่เรารัก เราทำไปแล้วมันดีหรือแย่ลงน่ะ
เราผิดหรือป่าวที่แอบชอบเพื่อนอย่างเทอ ได้แต่โทษตัวเองทุกวัน
แต่ฉันก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ซ่ะที รู้บ้างหรือป่าว ว่าคน ๆ นี้ค่อยเป็นห่วงทุกวัน
เทออยากได้อะไร ถ้าฉันทำได้ฉันก็จะทำให้เทอเสมอ.....แม้ว่าสิ่งนั้นมันทำให้ฉันปวดใจก็ตาม
" ก้าวเท่าไหร่ ก็ก้าวไม่ถึงแล้วทำไมเราถึงพยายามก้าวมันน่ะ " ทำไมล่ะ
คุณว่าถ้าเรายิ่งก้าว มันก็เริ่มห่างเราไปทุกทีจริงมั้ย เพราะคนที่เราก้าวตาม เขาไม่สนใจใยดีเรา
เหมือนเราเดินบนสะพานที่ไม่มีจุดหมายปลายทาง ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะมีหลุม หรือไม้จะพุหรือ
เราจะทรงตัวอยู่บนสะพานได้หรือป่าว แต่ถ้าเราตกลงจากสะพาน คุณว่าเขาคนนั้นจะเอื้อมมือ
ช่วยดึงคุณมารึเปล่า พูดแล้วเศร้าจัง นี่แหละความรัก

ฉันรักเทอ เพราะเทอเป็นคนสำคัญของฉันตลอดเวลา ไม่ว่าเทอจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร ฉันก็ยังคงรักนายไม่เคยเปลี่ยน รักทุกวัน รักตลอดไป รักน่ะ......รู้บ้างรึเปล่า

I'm..ไม่ใช่ที่ปรึกษาVoJ..LnOs

อดีต.............ฉันเป็นเพื่อนสนิทเธอ เขาเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ
ปัจจุบัน.........เขาเป็นเพื่อนสนิทเธอ ฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ
อนาคต.........เธอไม่รู้จักฉัน

ฉัน...คือคนที่สร้างสถานการณ์ทุกอย่างให้เธอ
เฝ้าคอยให้เธออยู่ไกล้กับคนที่เธอรัก ให้เธอได้พูดคุยกับคนที่เธอรัก
เขา...คือคนที่คอยรับฟังคำพูดของเธอที่ได้มาจากความร่วมมือของฉัน
คอยรับฟังเรื่องของเธอทั้งหมด โดยที่คนที่สร้างสถานการณ์อย่างฉันไม่รับรู้เรื่องราวใดๆเลย
..........อย่างที่ว่า "ฉันไม่ใช่ที่ปรึกษาของเธอ"..........

คำVอโทDจาn...Jai

....คุณเคยใช้คำพูดที่พูดออกไปด้วยอารมณ์ ความคะนอง
แต่แล้วคำพูดที่พูดออกไป ทำร้ายความรู้สึกดี ๆ ของอีกฝ่าย
ผู้ฟังฟังแล้วเสียความรู้สึกดี ๆ ไป....
จะเป็นด้วยความตั้งใจที่จะพูดออกไปหรือไม่ก็ตามแต่
สุดท้ายคนที่รับฟังประโยคเหล่านั้นรู้สึกผิดหวังที่ได้ยินอย่างนั้น

....คุณอาจจะรู้สึกดีที่ได้พูดอย่างนั้นออกไป ได้ระบายความรู้สึก
แต่ภายหลัง...คุณกลับมานั่งขบคิดในสิ่งที่คุณทำลงไป
คุณกำลังทำลายความรู้สึกดี ๆ ระหว่างกันลงไป
คุณเริ่มรู้สึกเสียใจต่อสิ่งที่ทำลงไป

....คำพูดที่หลุดออกจากปากไปแล้ว
มันคืออดีตที่แก้ไขอะไรไม่ได้เลย
มีแต่สติเท่านั้นที่ควบคุมคำพูดที่จะออกจากปากไม่ให้พลั้งเผลอพูดในสิ่ง
ไม่สมควร เพียงแต่เราขาดสติควบคุม
คำพูดที่หลุดออกไปก็จะกลายเป็นสิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่งทันที

....บางครั้งคุณอยากจะเป็นฝ่ายกล่าวขอโทษในสิ่งที่คุณกล่าวซึ่งทำร้าย
ความรู้สึก ดี ๆ ของอีกฝ่าย เพียงแต่คุณไม่กล้า ..คุณมีทิฐิ
คุณเป็นฝ่ายลังเลที่จะกล่าว อยากให้อีกฝ่ายยกโทษให้คุณ
แต่ในใจคุณ...ความมีทิฐิ กลัวเสียหน้า
ข่มความกล้าที่จะทำให้คุณเป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน
คุณกลับรอเวลาให้ผ่านไปด้วยหวังว่าเวลาที่ผ่านไป...ทุกอย่างก็จะดีเอง

....คุณเคยคิดบ้างไหม ว่า
เวลาที่ผ่านไปยิ่งทำให้ทุกอย่างไม่ดีขึ้นเลย อีกฝ่ายที่รับฟังคำพูดของคุณ
ถึงแม้ว่าคำพูดที่ผ่านไปมันกลายเป็นอดีต
แต่ความรู้สึกมันยังคงค้างอยู่ในใจ

....ถ้าทิฐิมันทำลายความรู้สึกที่ดีระหว่างกัน
มีประโยชน์อะไรที่คุณจะถือทิฐิเอาไว้กับตัว
คุณควรจะปล่อยทิฐิตรงนั้นไป
การกล่าวขอโทษดูเหมือนจะเป็นเรื่องยิ่งใหญ่
และยากในยามที่ความรู้สึกดี ๆ ระหว่างกันเกิดรอยร้าวขึ้น
ความรู้สึกดี ๆ จะกลับมาก็เพียงแต่...
คุณกล้าที่จะเริ่มต้นกล่าวคำขอโทษออกไป

....ถามใจตัวคุณเอง ว่า
คุณยังให้ความสำคัญกับคนๆนั้นอยู่ไหม
ไม่ต้องกลัวเสียหน้าถ้าคุณจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน
หลังจากกล่าวออกไป คุณจะรู้สึกว่าจิตใจคุณบางเบา
อีกฝ่ายคงรู้สึกดีที่ได้ยินอย่างนั้นและยินดีจะให้อภัยคุณ

....การมีทิฐิและไม่ยอมที่จะลดละความมีทิฐิ
สุดท้ายจะพบว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรจากการทำแบบนั้น
แล้วกลับมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปแทน

....ถ้าความรักหมายถึง การไม่โกรธ และให้อภัย
คนที่คุณรักเขาคงยินดีและไม่โกรธเมื่อได้ยินคำขอโทษจากคุณ
และเขาก็ยินดีที่จะให้อภัยคุณตราบเท่าที่เขายังรักคุณอยู่

[..U]Joย']J...ใuชีวิD..]

Be generous to those who need your help.
Be frugal with what you need yourself.
Be wise enough to know that you do not know everything.
Be foolish enough to believe in miracles.
Be willing to share your joys.
Be willing to share the sorrows of others.
Be a leader when you see a path of others have missed.
Be a follower when you are shrouded in the middle of uncertainly.
Be the first to congratulate an opponent who succeeds.
Be the last to criticize a colleague who fails.
Be sure of your final destination, in case you are going to the wrong way.
Be loving to those who love you.
Be loving to those who do not love you, and they may change.

Above all... Be Yourself.